Schoolreisje - de Senioor

Informatie over activiteiten
voor senioren in Amersfoort e.o.
Ga naar de inhoud


Het was op een van die heerlijke zomerdagen. Bij de fietsboothalte Soest stapte een groep kinderen in gele hesjes aan boordvan de fietsboot.
Een beetje opgewonden klommen ze aan dek. Toen de boot weer ging varen en het langzaam rustig werd kwam er naast mij aan de reling een joch van een jaar of tien staan. Hij was duidelijk stiller dan de anderen. Voor zich uitkijkend zei hij:
“dit is mijn mooiste schoolreisje tot nu toe”. Ze waren met de boot op weg van Soest naar Baarn, toch niet direct een cruise van formaat. Maar het joch was duidelijk onder de indruk. Ik vroeg hem wat ze na deze boottocht nog verder gingen doen.
“Dan gaan we nog een stuk fietsen door het bos, meneer”, antwoordde hij.

Onwillekeurig moest ik denken aan de schoolreisjes die ik gemaakt heb. Er was toen nog niet zo veel. Voor mij waren het dan ook bijzondere reisjes. Vanuit Utrecht gingen we met de bus naar o.a. de pyramide van Austerlitz, de echoput bij Hoog Soeren, of het dierenpark van Amersfoort. Dat was in 1952. Het park bestond nog niet zo lang. Het had toen nog niet veel om het lijf,
maar ik keek mijn ogen uit en vond het wel heel spannend om wilde dieren in het echt te zien, ook al zaten ze achter tralies. Want ik kende ze alleen maar van plaatjes.
Wat me nog het meest bijgebleven is van die reisjes, waren de dikke glazen met een scheut limonadesiroop erin en waar een vriendelijke mevrouw met een grote kan water in goot.
Het smaakte vooral zoet, te lauw en vooral heel kleverig.
Maar het was voor die tijd de enige verfrissing. Boterhammen en een appel nam ik zelf mee.

Ik kom nu nog al eens in het dierenpark van Amersfoort en ik weet niet meer of de chimpansees in dezelfde kooi zitten als toen. De chimps zijn in elk geval andere. Ik zag nu mensen en chimps naar elkaar kijken. De mensen nogal opgewonden en de chimps gelaten. Er geeuwde er een hartgrondig en ging vervolgens met haar rug naar de mensen zitten.
Zij had dit al zovaak gezien.....

Ook het treintje de berenboemel rijdt nog altijd hetzelfde rondje. Blijft aantrekkelijk want er staat vaak een rij wachtende kinderen met of zonder ouders.
Een vrolijk klein meisje en haar vader stapten in het berenboemeltje. Haar vader, te groot voor het kleine treintje, zat in foetushouding tegenover haar. Aan zijn gezicht te zien voelde hij zich nogal opgelaten. Onderweg in het park veel kinderen in een t-shirt van dezelfde kleur met de naam van hun school, een goede manier om in het oog gehouden te kunnen worden door hun begeleiders. Buiten het park op de parkeerplaats stonden de lege bussen.

Ondanks dat er in die 65 jaar wat schoolreisjes betreft het nodige is veranderd bestaat ook nog steeds lekker een dagje met de klas op reis naar het dierenpark of met de boot van Soest naar Baarn. En ik reis een stukje mee.

Henry Schotkamp

Redactie van deze site: Henry Schotkamp.
Als u wilt reageren, kunt u mailen naar het bij het betreffende artikel vermelde e-mail adres,
of indien algemeen naar: redactie@de-senioor.nl
Terug naar de inhoud